Patron szkoły - PSM I st. w Radomsku

Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia
im. Grażyny Bacewicz w Radomsku
Przejdź do treści
Szkoła
Była w muzyce zjawiskiem jedynym, bez precedensu. Wprawdzie miała poprzedniczki w kompozycji, od legendarnej Safony począwszy. (...)
         Ale żadna z wcześniejszych kobiet w muzyce nie zostawiła ani w połowie tak obfitego i poważnego dorobku jak Grażyna Bacewicz!

(cytat: Jerzy Waldorff)
Grażyna Bacewicz, wybitna polska kompozytorka i skrzypaczka urodziła się 5 II 1909 r. w Łodzi, zmarła 17 I 1969 w. w Warszawie.

  Początkowo kształciła się w zakresie gry na skrzypcach i fortepianie oraz teorii muzyki w Konserwatorium Muzycznym H. Kijeńskiej-Dobkiewiczowej w Łodzi. Następnie studiowała w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie (kompozycja u K. Sikorskiego, skrzypce u J. Jarzębskiego, fortepian u J. Turczyńskiego). W 1932 r. uzyskała 2 dyplomy: z gry na skrzypcach i z kompozycji. Studia uzupełniała w Paryżu pod kierunkiem N. Boulanger (kompozycja) oraz A. Toureta i K. Flescha (skrzypce). Wkrótce zaczęła odnosić sukcesy jako kompozytorka (pierwsze nagrody) i skrzypaczka (1935 r. pierwsze wyróżnienie na I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im H. Wieniawskiego). Występowała w Polscie i za granicą; przed II wojną światową odbyła liczne podróże artystyczne do Francji, Hiszpanii i krajów bałtyckich, po II wojnie do Belgii, Czechosłowacji, ZSRR, Rumunii, na węgry i ponownie do Francji.

  Jej grę cechowały: nieskazitelnie czysta intonacja, precyzja rytmiczna oraz wyczucie formy utworu i jego stylu, niezawodna pamięć muzyczna, inteligencja i finezja interpretacji, a także łatwość techniczna. W latach 50-tych rzuciła karierę estradową i poświęciła się głównie komponowaniu. Zajmowała się także pedagogiką: 1934/35 i 1945/46 wykładała harmonię, kontrapunkt i solfeż oraz prowadziła klasę skrzypiec w konserwatorium w Łodzi, od 1966r. aż do śmierci prowadziła klasę kompozycji w PWSM w Warszawie.

  Odrębnym nurtem twórczości G. Bacewicz były prace literackie; pozostawiła kilka powieści i nowel w rękoppisie, tomik opowiadań ,,Znak szególny '' (warszawa 1970, 1974), żart scen. ,,Jerzyki albo nie jestem ptakiem'' (wyst. TV 26 XI 1968). Bacewicz uzyskała szereg wysokich nagród w kraju i za granicą.

  Za całokształt działalności otrzymała Nagrodę Muzyczną miasta Warszawy (1949) oraz nagrodę ZKP (1960). Była laureatką Nagród Państw. III i II stopnia (1952, 1956). Została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy II kl. (1949) i I kl. (1959), Krzyżem Kawal. (1953) i Krzyżem Komand. (1955) Orderu Odrodzenia Polski i in.

Najwybitniejsze utwory: orkiestrowe - symfoniczne (Symfonia na orkiestrę smyczkową 1946, III 1952, IV 1953), Sinfonietta na orkiestrę smyczkową 1937, Uwertura 1943, Partita 1955, Wariacje symfoniczne 1957, Muzyka na smyczki, trąbki i perkusję 1959, Pensieri notturni 1961, Koncert na wielka orkiestrę symfoniczna 1962, Divertimento na orkiestrę smyczkową 1965, Musica sinfonica in tre movimenti 1965, In una parte na orkiestrę symfoniczną 1967, Contradizione na orkiestrę kameralną 1967, Koncert na orkiestrę smyczkową 1948, Koncert fortepianowy 1949, Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę 1966, koncerty skrzypcowe (III 1948, IV 1952, V 1954, VII 1965), Koncerty wiolonczelowe (I 1951, II 1963), Koncert na altówkę i orkiestrę 1967-68; kameralne - Kwintet na instrumenty dęte 1933, IV Kwartet smyczkowy 1951, Kwintet fortepianowy 1952, Wariacje na kwartet smyczkowy 1958, Kwartet na 4 wiolonczele 1964; opera radiowa Przygody króla Artura do libretta E. Fischera 1958; balety - Z chłopa król 1953, Esik w Ostendzie 1964, Pożadanie - wg tekstów Picassa 1968. Bacewiczówna jest nadto aurotka chętnie i często grywanych utworów instrumentalnych, na skrzypce fortepian i in.
+48 044 683 24 07
+48 044 683 24 07 (fax)
Adres szkoły:
ul. Kościuszki 14
97-500 Radomsko
psmbacewicz@interia.pl
Wróć do spisu treści